De eerste dagen in Maputo waren nodig om te acclimatiseren. Van winter naar zomer, dat is geen probleem. Van geen kriebelbeestjes, naar veel en diverse kriebelbeestjes wel.
Op tijd uit de veren, rond een uur of half zes, omdat de zon vroeg aan de hemel staat en het leven in de stad dan ook begint, vraagt voor de avondmens in mij ook even tijd. Geen hond hier, maar katten. Omringd door de Mozambikaanse cultuur.
De foto's tonen wat verschillende kanten van het leven hier. Ome Hub met zijn jongste zus, ôs mam, diversiteit aan bloemen, de Santa Ana kerk gezien vanaf de zijkant. De volgende reeks toont een man die eten zoekt of materiaal zoekt om te verkopen, een gemiddele zijstraat van de geasfalteerde hoofdweg in Maputo stad, een babykleding zaak, een sjiek restaurant, een man die strandspullen verkoopt, het ijzer van een in de ochtend uitgebrande auto, wordt met gereedschap, een aks en veel spierkracht versnipperd en tegen de avond is enkel een verkoolde brandplek over en als laatste mijn uitzicht.
Reactie plaatsen
Reacties
Ha, leuke foto’s! Zitten alle “gewone” straten er zo uit? Het restaurant ziet er inderdaad sjiek uit voor Afrika. Ik dacht altijd dat jij op een soort compound zat met een grote muur er omheen!
Er zijn geasfalteerde hoofdwegen en in de buitenwijken veel zijstraten zoals op de foto's.
Er staat een groot hekwerk om het kerkplein en het klooster heen, maar gelukkig staat er geen grote muur omheen. Als ik naar het binnenland ga, naar het weeshuis, dan is het terrein te groot om helemaal te omheinen. Daar zit ik dan midden in de natuur.