De afgelopen dagen is er weinig en tegelijkertijd heel veel geweest. Ik noem dat van die 'hapsnap-dagen'.
Afgelopen woensdag 4 februari zijn we op ziekenbezoek geweest. Isufu is een van de wachten van het vormingshuis voor de studenten. Hij had twee dagen daarvoor de opdracht gekregen om sleutels bij te laten maken. Echter was hij, net voordat hij terug was, met zijn brommer in botsing gekomen met een auto die midden op de straat stopte. Hij had geen tijd meer om te remmen. Normaal gesproken draagt hij zijn, echter ditmaal niet, immers was het maar een klein stukje rijden. Isufu is er bekaaid van af gekomen met enkel wat hechtingen, schaafwonden en spierpijn.
Hij woont in een rustige wijk, op een drie kwartier rijden van het vormingshuis. Hieronder een indruk...
Het huis van Isufu is klein en zeer praktisch en functioneel ingericht. Een ruimte, ik schat zo'n 20 m2 groot, dient als keuken en woonkamer in een. Er staat een verweerde fauteuil, waar Isufu zich neerzet en voor ons staan er vier plastic kuipstoelen klaar. Vier omdat Bento, vandaag onze chauffeur was en graag zijn vriend wilde bezoeken.
De tv hangt in de kleinere slaapkamer grenzend aan de woonkamer. Verder is er nog een voorraad ruimte en een kleine berging. De muren zijn ooit een keer geschilderd, de verbouwing aan het nu verhoogde en schuinaflopende dak tekent zich heel duidelijk af en de vensters staan open en hebben aan de binnenzijde een ijzeren raster om ongenode gasten buiten de deur te houden. De vloer is gestort beton en luxe is er niet. En niemand die zich hieraan stoort.
In het klooster hadden mam en ik last van beestjes op onze slaapkamers. Ieniemienie kleine maar wel heel veel... mieren. Dat werd opgelost door een vloeibaar en sterk ruikend spul op de betreffende plekken te spuiten en na twee uur mocht het pas opgeruimd (lees: gedweild) worden. We zijn nu vier dagen verder en ik ruik het nog steeds.
Verder ligt er de wens om uitstapjes te maken en Krugerpark is er een van. De overstromingen hebben veel schade toegebracht aan het park. Ze hebben veel mensen moeten evacueren toen het water het gebied overspoelde. Afgelopen vrijdag stond voornamelijk in het teken van informatie opvragen. Kunnen we een bezoek brengen aan Krugerpark? Via welke poort kunnen we het park inrijden? Kunnen we überhaupt zelf met de auto rijden, ook al is deze vierwiel aangedreven? Dankzij de contacten die ome Hub hier door de jaren heen heeft opgebouwd hebben we de informatie ontvangen waar we om vroegen. Concreet betekent het dat we morgenvroeg om 6 uur vertrekken naar Zuid-Afrika. Bento gaat weer mee. In 2022 is hij voor het eerst buiten Mozambique en voor het eerst in het park geweest. De ruim zeventig jarige man, was toen onze chauffeur en ditmaal ook weer. Gezellig! Ik kan het erg goed met hem vinden en hou van zijn humor. Dus dit wordt vervolgd!
Hieronder sta ik naast een palmbij de Santa Ana kerk, de witte jasmijn, Bento en de gele bloem ken ik niet van naam
Ook heb ik, samen met Pater Emílio, Timóteo, een goede vriend, die twee maanden geleden tot priester gewijd is, opgehaald van het vliegveld. Ik had gevraagd of Timóteo mij wilde verwelkomen bij mijn aankomst, echter vanwege de beschadiging aan het wegennetwerk, kon hij niet naar Maputo reizen en werd zijn vakantie bij familie en vrienden noodgedwongen verlengd. Dat ik hem op kon halen was dan ook erg fijn. Er volgde een gemoedelijke avond waarbij wij drieën genoten van elkaars gezelschap en een glas wijn.
Hierboven een bezoek aan de Zustercongregatie. Zuster Paula, goede vriend Pater Timóteo die de zegen geeft aan enkele zusters, Isufu de rode kater en de rode frangipani.
Gisteren hebben we spontaan een bezoek gebracht aan een Congregatie van de Zusters. Ik had Timóteo gevraagd met mam en mij mee de stad in te gaan. Zelf moest hij iets afhalen bij de Zusters en zo spontaan kan het gaan, zit ik ineens in een heel andere omgeving dan wanneer in bij de paters ben. Zuster Paula, een van oorsprong Duitse, heeft me uitgenodigd om een bezoek te brengen aan een kindertehuis en een bejaardentehuis in Massaca, een dorpje op vijf minuten rijden van Casa do Gaiato. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Hierover over een tijdje meer.
En deze zondagochtend zit ik buiten in de schaduw wat te schrijven. Het is half 10 en de eucharistieviering is afgelopen. Het zingen wordt vervangen door gepraat. Een groep mannen en vrouwen komen uit de sacristie gelopen en dragen de voedselgiften die de mensen zojuist geschonken hebben bij de natuurlijke offerande. Alles wordt in de bibliotheek gelegd.
Een echte planning heb ik niet voor vandaag, maar de ervaring leert dat dit zomaar kan veranderen.
Reactie plaatsen
Reacties
Ha, wat een mooie foto’s weer. Fijn dat je overal welkom bent! Staat een bezoekje aan Krugerpark al gepland? Of toch maar niet vanwege de aankomende storm/orkaan?
Even een praktische vraag: kan ik pushberichten krijgen van deze website? Ik kan het zelf niet vinden. Dan kan ik meteen je dagboekfragment lezen zodra je het hebt geüpload. 😊
Thanks! Ik doe mijn best 😅
Krugerpark hebben we bezocht! Komt in het volgende blog. De aankomende tropische storm / cycloon is aangekondigd voor dit komende weekend. Vooralsnog staat Maputo provincie niet op de lijst van mogelijk risicovolle gebieden.
Goede vraag, ik ga er achteraan