Boodschappendag

Het was een dag voor boodschappen. Bento zat de hele dag met mij opgescheept en ik met hem. Gelukkig kunnen we het erg goed samen vinden en hebben we de hele dag gepraat en gelachen. Hij chauffeurde en ik navigeerde.

Eerst het rijbewijs van ome Hub ophalen in Zimpeto, aan de rand van de stad. Dat was al bijzonder genoeg met serieus meer dan honderd wachtenden voor ons! En dat al om 9 uur 's morgens. Met een dosis wachten en een portie geduld konden we toch ruim drie kwartier later de reis vervolgen.

Toch handig dat Google Maps het ook in Maputo doet, ook al pakt deze de vele wegwerkzaamheden en de eenrichtingsstraten niet mee. Daar wist Bento dan weer raad mee. We hebben flink wat van Maputo gezien, want de te bezoeken plekken lagen best wel ver uit elkaar.

Een deel van de boodschappen houd ik nog eventjes voor mezelf. Dat zal bekend worden zodra ik mijn verjaardag samen met José zal vieren. Ik heb al enkele maanden voorpret en ja, nu drop ik een cliffhanger... maar heb geduld alsjeblieft. Het wordt gewoon leuk (hoop ik).

Ik wilde heel graag een foto van de arena in Maputo waar Ricardo Chibanga nog als torneador heeft gevochten, maken maar deze kan ik je helaas niet laten zien. Het stikte er van de bandieten. We werden als bescherming direct weggestuurd, dus zeiden we met klem 'Vamos rápido!!' tegen elkaar. Wat 'laten we vlug gaan' betekent. Dus: ook geen foto.

Maar een bezoek aan de Municipal Mercado, de grote overdekte markt, was wel mogelijk. Veronica kent ome Hub als Padre Humberto goed. Hier koopt hij graag zijn cashewnoten.  Zelf heb ik vier kilo cashewnoten (naturel, gezouten en met piri-piri) ingeslagen. Of er wat van mee naar Nederland komt, weet ik nog niet. 

Na de middag gingen Bento en ik weer op pad. Ditmaal naar Matola. Daar ging ik bij António op bezoek. Deze 18-jarige gaiato is sinds een week op kamers en gestart met een studie in de Visserij, waarbij hij zich wil specialiseren in de mechanica.

Deze vrachtwagen was flink volgeladen. Wat hier niet zo'n uitzondering is. Wat me vooral opviel was de korte afstand tussen de gasflessen en de cabine waar de chauffeur in zit. Ik weet alleen dat ik bij ons meer afstand zie tussen de gaslading en de chauffeur of er zit een dikke beschermingsplaat tussen. Maar misschien zag ik het verkeerd...