Vrijdag 6 maart. De rit verloopt meer dan soepel waardoor ik voor tienen in de ochtend alweer in het klooster in Maputo ben. Het word uiteindelijk een relaxdag. De vermoeidheid van de lange en hete dagen (35°+) komt eruit. Samen met ome Hub bespreek ik mijn wensenlijstje.
De rust op mijn kamer is anders. De natuurgeluiden zijn omgeruild voor de stadsgeluiden. Sirenes, voorbij rijdende auto's, muziek en noem maar op.
De dag erop al een aantal dingen af kunnen vinken van mijn lijstje. Een bezoek aan het museum Mafalala in een van de armste wijken, met dezelfde naam. Daarna door naar een verkoper, die fysiek aan de bak moest om het sap uit een verse suikerriet stengel te persen. En ja, ik moet zeggen... zooooo lekker fris!!!
Even neuzen in Turks-Libanese meubelzaak, die overduidelijk voor het rijkere segment is. Terug naar de wijk Mafalala om foto's te maken van de beroemdste Mozambikaanse voetballer, die op het WK in 1966 voor Portugal de sterren van de hemel speelde, de legendarische Eusébio. En van de eerste Mozambikaanse matador, die in 1971 zijn debuut, in Spanje maakte. Dan heb ik het over Ricardo Chibanga.
De foto's: straatverkoper João werkt hard om het sap uit het suikerriet te persen, museum in de wijk Mafalala, suikerrietsap drinken met ome Hub, afbeeldingen van Eusébio en Ricardo omranden het sportveld van Mafalala en de Santa Ana kerk
Zondagochtend 9 maart, samen met ome Hub en Raúl, een parochiaan van de São Joaquim kerk, gingen we naar Pessene.
De regen van de voorafgaande dagen deed ons verrassen of wel de plek überhaupt wel bereikbaar was. Er moest immers een rivier doorkruist worden. Gelukkig viel het mee en bleef het droog.
Een kleine gemeenschap waar die dag de mis aan voorgedragen werd. De bescheiden kerk zat met een vijftig mensen goed vol.
De laatste foto toont het buitenhuis oftewel het toilet. Zeer functioneel en super eenvoudig: plassen in een gat.
Over het algemeen zijn Mozambikanen niet degenen die door de eeuwen heen het voortouw namen om de wereld te ontdekken. Zelfs het beklimmen van de kerktoren van de Santa Ana kerk werd tot nu toe enkel door ome Hub, vele jaren geleden, en vorig jaar door kerktechnicus Joaquim en mij gedaan.
Deze maandag was het moment voor mij om nog eens naar boven te gaan en ditmaal met goede vriend en Pater Timóteo. Voor hem is vanaf heden 9 maart een speciale dag. Het was de dag dat hij als eerste Mozambikaanse pater deze toren beklommen heeft en kan mee praten over het spectaculaire uitzicht over deze miljoenenstad.
Leuk weetje is dat de drie klokken in de toren gewoon in Asten, Noord-Brabant gemaakt zijn.
Tussendoor werd ik gigantisch verwend bij de kapper. Het is geen Mozambikaanse, maar een Chinese kapper geworden. Knippen kan hij, echter moet ik wel eerlijk toegeven dat ik met 'alleen de puntjes knippen' toch écht wel minder centimeters in gedachten had dan hij. Dus ja, balen! Te kort in mijn optiek. Tegelijkertijd kan ik mijn haren niet langer kijken, dus zit er weinig anders op dan er niet mee bezig te zijn.
In de avond nog even buurten bij de foyer en kletsen met José en zijn mede-seminaristen.
Reactie plaatsen
Reacties
“Over het algemeen zijn Mozambikanen niet degenen die door de eeuwen heen het voortouw namen om de wereld te ontdekken” 🤣
Ik meende mij te herinneren dat die toren ook in geen jaren meer onderhouden was!? Misschien moet het zinnetje zijn: “Nederlanders willen alles ontdekken, zelfs een op instorten staande toren”?! 🫣
De foto’s zijn weer heel mooi. Je bent toch nog niet klaar om het internaat?! Groetjes, Sandra
Nadat Joaquim en ik tijdens onze vorige klim in de toren zagen wat er allemaal mis was, zijn er stappen ondernomen deze te repareren / herstellen. Deze keer zag ik dat de geërodeerde plekken die de trappen instabiel maakten, hersteld zijn. Ook het hout van de klokkenstoel is vervangen, waardoor de twee kosteressen de klokken weer fatsoenlijk kunnen luiden.
Nieuwsgierigheid heeft in dit geval echt wat opgeleverd.
Nee, hoor. Ik reis tussen beide plaatsen in en zal dat gedurende mijn tijd hier blijven doen. Vandaag reis ik bijvoorbeeld weer terug naar de kinderen. Wordt vervolgd 🤗🤩