Mijn verjaardag. Vijftig jaar wel te verstaan. Heerlijk en ergens keek ik er ook echt naar uit. Op deze, voor mij, oh zo speciale dag, was ik vastberaden op tijd op te staan. Voor de zonsopkomst, zodat ik extra lang van de dag zou kunnen genieten.
Om 5 uur werd, zoals elke ochtend, het signaal gegeven. Het is voor de jongens de normale tijd om op te staan en ik bedacht me nog even te blijven liggen. Gewoon, lekker soezen, vijf minuten of zo. Maar toen werd er op mijn slaapkamerdeur geklopt. Enigszins wakker, met mijn haren nog uit model en in mijn pyjama maakte ik de deur open... in het donker stonden alle kinderen (ruim 25 stuks), van 'mijn' huis, aangekleed en wel, klaar om voor mij te zingen! Lang zal ze leven in het Portugees en in het Engels... 🥹😍🥹. Nou daar werd ik wel stil van kan ik je zeggen. Zelfs de kippenvel won het van de warmte.
Daarna genoten van een prachtige zonsopgang in het wijdse landschap. Na het ontbijt gewerkt in Casa esperança, waar de praktijkruimte zich bevindt. Genieten van de felicitaties, de foto die José gepost heeft uiteindelijk de middag afgesloten met een duik in het zwembad bij de zonsondergang.
Tijdens het avondeten stonden er ineens drie taarten achter mij en samen met twee jongens die ook jarig waren, werden e in het middelpunt gezet. Er werd gezongen en woorden gesproken. Fantastisch!! Een capulana als cadeau en bellen met vrienden en mijn gezin. Zij zaten klaar met versiering, rozen en vlaai om vanuit thuis mee te vieren. Oh wat heb ik genoten, die dag! Onbeschrijfelijk veel! 😍
Reactie plaatsen
Reacties
Wauw, een heel koor al voor het ontbijt op je verjaardag!! Het is je gegund 😘
Thanks 🙏😃