De voorbereidingen begonnen een dag voor Aswoensdag. Cristencia is pakjes aan het knopen van gedroogde palmbladeren. Het steekt, prikt of snijdt haar niet in haar vingers.
Zodra er een stapel met pakjes geknoopt is, gaat het vuur aan. Elke knoop en elk blad wordt verbrand tot as. De stapel palmbladeren is groot en ik vraag me af of dat dit allemaal opgebrand moet worden.
Wanneer de vuurschaal enkel nog gevuld is met as, kan de as afkoelen. Voordat het in een kleinere schaal gaat, om gebruikt te worden in de dienst.
De woensdagochtendmis laten we aan ons voorbij gaan. Voor mijn moeder staat deze ochtend in het teken van afscheid nemen. Na drie maanden hier te zijn geweest, begint ze deze middag aan haar reis terug naar Nederland. Pater Emílio reist met haar mee tot Addis Abeba. Hij gaat drie weken naar Sri Lanka. Terug naar de plek waar hij zijn Noviciaat en theologie studie heeft voltooid.
Het afscheid verloopt rustig en er vallen tranen van mijn moeder. Het is voor haar lastig om haar broer los te laten.
Op de eerste foto, linkerkolom, afscheid nemen van Pater Bravo, onderste foto snel op de foto wanneer mam het beeld erop wil zetten en ja hoor...gelukt! Hahaha!! Rechterkolom impressie van Maputo.
Voor mij staat deze avond enkel de avondmis op het programma. Daar waar de carnavalsvierders bij moeten komen van de feestelijke dagen, kiezen veel mensen hier voor een bezoek aan de kerk. Dank aan Dirce voor het mogen maken van de foto's tijdens het ontvangen van haar askruisje door Pater Adérito. Hier een impressie...
Goh, en dan zijn er alweer bijna drie weken voorbij. Gevlogen zijn ze!!
Hier nog een paar foto's van mooie bloemen en mijn eerste zelf geplukte papaja
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een mooie foto’s weer! Heb je zelf ook een askruisje gehaald? 😘
🙏🤩!
Leuke vraag. Nee, ik ben al vele jaren geen christen meer, behoor hiermee ook niet meer tot de katholieke kerk en dan klopt het voor mij niet om een askruisje te halen.