Van donderdag tot en met zaterdag werd mijn flexibiliteit qua planning weliswaar wat op de proef gesteld, ik kreeg er ook mooie ervaringen voor terug.
Nadat ik met ome Hub voor regelzaken een bezoek bracht aan de Nederlandse Ambassade in Maputo heb ik spontaan een bezoek kunnen brengen aan de Polana kerk, ook wel bekend als de citroenperskerk. De zon stond hoog aan de hemel en scheen erg fel. Het licht dat door de torenramen zou schijnen wilde ik toch erg graag meepikken.
Waar ik dacht dat het zaterdag plaats zou vinden, bleek donderdagavond dat het vrijdagochtend al zou zijn; de openingsmis van de seminaristen op het groot seminarie: universiteit Santo do Agostinho. Samen met José en zijn broeders begon de dag met een openingsmis. In de kerk was het bloedheet. Iedereen, inclusief ik, wreef om de paar minuten met een doekje het gezicht, hals, armen of wat dan ook af. Dat drukte het plezier totaal niet. De hartelijke ontmoetingen tussen de seminaristen onderling was fantastisch. En José? Hij was maar wat trots dat hij vrienden aan mij kon voorstellen en zijn faculteit kon tonen.
Het bezoek aan de capulanawinkel stond zeker op mijn wensenlijst en in plaats van vrijdag verschoven we dit naar zaterdag. Bij de winkel aangekomen gaf men aanvankelijk aan gesloten zijn, maar gelukkig voor mij maarzeker ook voor hun... liep ik een half uur later met 17 (waarvan 8 dubbele) capulanas naar buiten.
Ik geloof niet dat deze foto's toelichting behoeven...
Gisteren, zondag 22 februari, was een dag van feest. Ja, sorry, alweer een feest. De vier priesters celebreerden de mis in de Santa Ana kerk. En nee, geen half uurtje, maar drie uur vol gebeden en zang.
Aansluitend was er een groot feest met eten, waar de parochianen van Santa Ana bij waren. Ik heb me kostelijk vermaakt met de studenten.
Hier een beeld van de rest van de dag, waarbij de bovenste vier foto's het wachten vertegenwoordigen. En beneden het feest met het aansnijden van de taart en Pater Vasco met de champagne. Ik schoof met de seminaristen aan een tafel: Ademir, Remildo, Armando en Júlio en aan mijn andere zijde (links van mij, rechts voor jou), José, Jacob, Akili en Dinis.
Reactie plaatsen
Reacties
Ha, leuke foto’s! Prachtige stoffen en mooi hoe dat licht valt daar in de citroenperskerk! Ligt dat aan mij of staat het kruis er wat schijn wat schuin op? En fijn toch, al die feestjes? 😉
Hey!
Ik hoop nog enkele andere stoffen te kopen. Ik vibd ze ook erg prachtig namelijk.
Nee, hahaha... het kruis staat er echt recht op. Het lijkt zo vanwege de schaduwval.
En wat die feestjes betreft, ze lijken in geen enkel opzicht op de festiviteiten die ik normaal in Nederland bezoek 🤩.