Gewoon, zoals de titel het al omschrijft... niets meer en niets minder.
Oké... met een beetje Engelse les geven, voetbal met een publiek alsof het een belangrijke wedstrijd betreft, Palmzondag vieren, natuurlijk weer wat natuur en na anderhalf jaar eindelijk William weer zien. Hij was mijn persoonlijke assistent in 2024 bij de gaiato's. Daarna hebben we contact gehouden. Blij in Mozambique te zijn, liepen we elkaar letterlijk meermaals mis. Was hij bij Casa do Gaiato zat ik in Maputo en vice versa. Dus ja, deze ontmoeting stond absoluut nog op mijn lijstje om af te vinken. Hij, 23 jaar, was op dat moment een van de oudste aanwezige gaiato's samen met de driejarige Jeremias, die een van de jongsten is.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een mooie foto’s weer! Hoe gaat het met je behandelingen? Merk je dat ze effect hebben?
Hier kom ik op terug! 🤩
Ha Laura, wat een prachtige foto's 🥰. Ben weer benieuwd naar alle verhalen. Geniet van deze bijzondere tijd 😘. Tot gauw!
Dank je wel, Silvia! Nog een paar weekjes. Met een lach en een traan is het aftellen begonnen 🥹🥰